شبکه آبیاری تحت فشار شرق گرگر

شبکه آبیاری تحت فشار شرق گرگر

این شبکه جهت آبیاری بخشی از اراضی واقع در مجاورت (ساحل چپ و شرقی) رودخانه گرگر (رودخانه ای که در شمال شهرستان شوشتر از رودخانه کارون منشعب و در نقطه ای بین این شهرستان و شهرستان اهواز مجدداً به آن می پیوندد) طراحی و اجرا شده است.

مطالعات این شبکه در سال 1364 توسط شرکت مهندسین مشاور دزآب صورت گرفته، اما نظارت بر اجرای این شبکه ابتدا برعهده این شرکت و سپس برعهده شرکت مهندسین مشاور شاراب بوده است. سیستم آبیاری این شبکه تماماً به صورت تحت فشار و آغاز عملیات اجرایی آن سال 1381 بوده است. این شبکه مشتمل بر چهار ناحیه است که عملیات اجرایی آن تاکنون در سه ناحیه اول آن (نه بصورت کامل) به اتمام رسیده است. بهره برداری از این شبکه نیز به دلایل مختلف تاکنون به صورت ناقص و صرفاً شامل ناحیه اول آن (در سال 1389) بوده است.

منبع تأمین آب این شبکه رودخانه گرگر و وسعت اراضی تحت پوشش آن، به صورت خالص 4400 و ناخالص 5228  هکتار می باشد. در این شبکه تعداد 25 ایستگاه پمپاژ وجود دارد. سه ایستگاه به عنوان ایستگاه پمپاژ اصلی، جهت برداشت و انتقال آب (به نامهای ایستگاه پمپاژ آبگیر یا اولیه، ایستگاه پمپاژ ثانویه و ایستگاه پمپاژ مرکزی) و 22 ایستگاه به عنوان ایستگاه پمپاژ فرعی، جهت آبیاری اراضی به صورت تحت فشار. انتقال آب در این شبکه، به دو صورت ثقلی و تحت فشار بوده ولی آبیاری اراضی آن تماماً به صورت تحت فشار می باشد.

این شبکه دارای دو کانال اصلی بنام های M و M1می باشد. کانال M به ظرفیت 5 متر مکعب در ثانیه و طول 3400  متر (از ایستگاه آبگیر تا ایستگاه پمپاژ ثانویه) و کانالM1 به ظرفیت 1/4 متر مکعب در ثانیه و طول 3660  متر (از ایستگاه ثانویه تا ایستگاه پمپاژ مرکزی).

ایستگاه آبگیر این شبکه با ظرفیت پمپاژ  5  متر مکعب در ثانیه، در مختصات 312532 شرقی و 35181200 شمالی  (در سیستم UTM، زون 39R) واقع بوده و دارای 12 دستگاه الکتروپمپ سانتریفیوژ با توان 132 کیلووات می باشد.

در این شبکه 06/7 کیلومتر کانال بتنی (درجه یک)، 12/14 کیلومتر جاده سرویس کانال، 348 دستگاه الکتروپمپ (از 22 تا 132 کیلو وات)، 630/43 کیلومتر خطوط لوله انتقال آب با اقطار 350  الی 1000 میلی متر از جنس پلی اتیلن (با فشار کارکرد 2/3  اتمسفر) و 932/28 کیلومتر جاده دسترسی به خطوط لوله و ایستگاههای پمپاژ وجود دارد

بالا